Archive for the ‘Uncategorized’ Category

ANWB peiling over de km heffing

Monday, February 1st, 2010

Zojuist heb ik de enquête van de ANWB over km heffing ingevuld. Vreemd genoeg heb ik niet mijn anwb ledennummer moeten invullen bij inleveren van de enquete.
Hieronder de wellicht wat belerende opmerking die ik maakte bij afronden van de enquete:

De peiling was meer informerend dan echt peilend.

Belangrijkste bezwaar van het ´kastje´vind ik de privacy. Ik zou er sterk voor zijn dat:
- kastje een optie wordt, alleen (veelrijdende) zakenrijders en vrachtverkeer zou het verplicht moeten worden
- overige km simpelweg via brandstofaccijns en/of eigen kilometertellerregistratie. Rijden in de spits in file is nu eenmaal al duurder qua brandstof aangezien een auto zeer inefficiënt rijdt bij een snelheid van 10-50km per uur.

Simpel koken

Monday, November 16th, 2009

Koken kan ook best simpel: Simpelkoken. Gerechten, zonder ingewikkelde handelingen of vreemde recepten. Ziet er op eerste gezicht best lekker uit!

Foto's Maleisie

Wednesday, October 15th, 2008

De foto’s van Maleisie heb ik online gezet op Flickr (fotoservice van Yahoo). Klik op de volgende link om de foto’s te zien: foto’s van Maleisie.

Melaka, Cameron Highlands

Wednesday, October 8th, 2008

Ik schrijf nu vanuit een weblog in Kuala Lumpur, nog een dag en dan vliegen we weer terug. Afgelopen dagen zijn we naar de Cameron Highlands geweest. Zoals de naam zegt, vlakten op gebergte, in Maleisie. De hoogvlakten zijn vernoemt naar een Engelse ontdekker, hoewel eigenlijk zijn Maleisische assistent eigenlijk de hoogvlakten had gevonden. Er staan veel theeplantages, waar Engelse thee wordt gekeekt en geoogst.
We hebben een excursie naar de theeplantages gedaan, van Boh. De thee groeit aan bomen, hoewel ze meer als planten eruit zien omdat ze erg kort worden gehouden. Gastarbeiders uit India, Bangladesh of Nepal oogsten de thee, Maleisiers zijn nl. te duur. De thee wordt na oogst gedroogt, en vervolgens gefermenteert en verscheept. Na ongeveer 2 dagen is de thee klaar. Mooi om te zien, en we weten nu verschil tussen soort verschillende soorten (kwaliteiten) van thee!

‘s Middags hebben we een trektocht door het regenwoud ondernomen, met een gids. Heel mooi om te zien. Soms is het wel zwaar klimmen of afdalen, vooral als het hard regent. Gelukkig hielden de ponchos ons warm.
De gids liet ons allerlei planten en kruiden zien en te proeven die je kon eten voor overleving of medicinale werking hadden. Zo was er een plant die vergelijkbaar was met tijgerbalsam (voor tegen rug- en spierpijn) en een plant die je kon gebruiken om bloeden bij een wond te stoppen.


Volgens de gids was de planning dat over enige jaren groot deel van het woud voor flatgebouwen gebruikt zou worden, best jammer als zo’n woud zou verdwijnen!

Verder zijn we nog naar Melaka geweest. Werd erg aangeraden in de reisgids, maar de stad viel best tegen. In de eeuwenouden stad staan ondermeer huizen die ooit door de Hollanders gebouwd zijn. Verder heel erg toeristisch uitwisselbaar, met souvenirs, open-bustours of boottours die precies hetzelfde zijn als in iedere stad, met naam van land of stad alleen verschillend.

‘s Avonds hebben we gedronken in een pub, die door een gezellige Maleisische kroegdame en haar man werd gerund.

Net hebben we online ingecheckt. Nog 24 uur, en dan zitten we in het vliegtuig naar Amsterdam!

Singapore

Thursday, October 2nd, 2008

Gisterenavond zijn we met de nachttrein vertrokken naar Singapore. We hadden slaapplekken, dus de lange reis was prima te doen. Ik ben nu in en hostel. Vannnacht gaan we een night-safari doen.

Dat was het, later meer.

Tropisch eiland

Monday, September 29th, 2008

Na ons eerste bezoek aan een tropisch eiland zijn we weer aan land gegaan bij Marang, om naar Kuala Besut te gaan. Daar konden we naar nog mooiere eilanden zo lazen we. Via twee lokale bussen zijn we naar Kuala Besut gereisd. De bussen rijden met open deur vanwege de hitte en stoppen vaak bij haltes, erg snel gaat het dus niet. Gelukkig konden we snel zitten en met het mooie landschap is het prima te doen om te reizen.
‘s Avonds in Kuala Besut stopten we opeens een stukje voor het busstation bij een kantoortje, waar geroepen werd dat we nog snel de laatste boot naar het eiland konden nemen. De man die ons de reis aanbood was nog al gehaast, ‘fast’ , ‘last boat’, only 100 ringit. We waren al behoorlijk moe en waren eigenlijk van plan te overnachten. Omdat we ook niet genoeg geld hadden en je er niet kon pinnen hebben de boot maar niet genomen, ondanks sterke aandringen van de man. Vervolgens wilde hij wel een taxi aanbieden om te pinnen, en zei hij dat we wel een kaartje konden kopen voor de eerste reis van half 8 in de morgen.
Allemaal niet gedaan, gelukkig achteraf. Nadat we een goedkope slaapplaats hadden gevonden (en de man was afgedropen), zagen we snel dat een oversteek bij een ander burotje een stuk goedkoper was. Met de bus konden we verder ook prima naar een pinautomaat reizen.

Twee dagen later waren op het tropisch eiland. Bij aankomst zag het eiland er al heel mooi uit, typisch tropisch eiland ala Lost, CastAway en al die andere films.

Eerste dag hebben we lekker op het stand gezeten en in de zee gezwommen. Op het eiland waren heel wat meer toeristen dan het eerste eiland, maar het was nog steeds behoorlijk rustig.

We hebben een dag een snorkel-excursiedag. Met andere toeristen op een bootje, bestuurd door tevens schipper en begeleider gingen we naar 5 excursieplekken in de buurt van het eiland. Op een plek konden we via de snorkel reuzenschildpadden zien. Heel erg mooi, het water was zo helder dat ik ze op de bodem kon zien grazen. Ieder kwartier kwamen ze boven om te adem halen. Op een andere plek was veel koraal en vissen. Het zag er adembenemend uit, ik waande me in een andere wereld bijna. We zagen allerlei bijzondere vissen en andere dieren en planten. Nemo heb ik ook gezien! Er was een stukje groen dicht koraal, waar twee clownvisjes in zaten. Toen we dichtbij zwommen, kwamen ze allebei naar ons toe gezwommen. Om te verdedigen vermoedelijk, er zaten tussen het koraal allemaal kleine clownvisjes.
Tot slot kwamen op een plek vlak in de buurt van haaien! Ze waren niet zo heel groot, maar zagen er wel uit als echte haaien. Op de vraag van een andere bootgenoot, werd geantwoord dat ze nog nooit iemand gebeten hadden. Een haai werd gevolgd door twee loodsvisjes zag ik, om het beeld compleet te maken.

Laatste dag zijn we via een zandpaadje naar de andere kant van ons eiland gelopen. Daar was ook weer een strandhuis en wat hutjes, maar een stuk bouwvalliger. Het begon opeens harder te waaien, en mensen om ons heen begonnen luiken en ramen dicht te doen. In de verte, vanaf de kust kwam een grote donkere wolk aangewaaid. Heel erg indrukwekkend. Na wat mooie foto’s gemaakt te hebben, zijn we teruggerend naar onze kant van het eiland. Het werd snel donker, en in het bos leken de dieren onrustig te worden. Net op tijd waren we terug, om een mango-shake te drinken met uitzicht op de moesson.
Vandaag zijn we aangekomen in Kota Baru, een grote, drukke en vrij stoffige stad. We hebben kaartjes gekocht voor de trein over twee dagen, richting Singapore, tot die tijd gaan we de stad verkennen.

Groetjes van Gerbrand

Parijs

Monday, February 19th, 2007

Vorige week ben ik een lang weekend in Parijs geweest. Ik ben met de auto er naar toe gereden, samen met een huisgenoot. Het was in februari, desalnietem in was het weer goed. De lucht zag er erg mooi uit, wat opviel toen ik de foto’s terugzag.
Ik ben met de auto er naar toegereden. Parijs is niet zo heel ver weg, je bent er in enkele uren. Of om enkele Amerikaansen te citeren die ook in ons hostel (jeugdherberg zaten) ‘Oh, Europe is so small’.
Ik voor de Eiffeltoren

Mijn digitale camera is definitief gecrasht. Hans, die mee was, had een camera op zijn telefoon gelukkig die het nog wel goed deed.

Vertrek

Monday, August 21st, 2006

Net heb ik mijn vluchtgegevens nog gecontroleerd. Ik was helaas te laat voor een electronische checkin, dus zal wel wat tijd nodig hebben op het vliegveld. Vreemd overigens dat de electr. checkin niet meer kon. Ik hoop dat alles goed is maar dat merk ik wel het vliegveld.

Mijn vlucht vertrekt 17:35 vanaf Tel-Aviv, via El-Al, vluchtnummer LY339. In Amsterdam kom ik 21:35 lokale tijd aan.

Gisteren naar de film geweest op het strand met een meisje en daarna gaan stappen met nog een gast van de kibbutz die ik toevallig tegen kwam (de wereld lijkt zowel kleiner als groter). Ze lag nu nog in bed (in de dormitory overigens), ik heb het voornemen zo nog even naar het strand te gaan.


Tel-Aviv, laatste dagen

Sunday, August 20th, 2006

Vandaag is alweer mijn ena-laatste dag in Israel. Morgen vertrekt mijn vliegtuig.
Ik had besloten de afgelopen dagen in Tel-Aviv door te brengen. Het leek me toch wat krap om nu nog te reizen naar bestemmingen die ik nog wil zien. Bovendien is Tel-Aviv een erg mooie vakantieplaats, wat zon&zee&bier&vrouwen betreft de beste plek van waar ik ooit vakantie heb doorgebracht (maar zoveel van dat soort vakanties heb ik nu ook weer niet gedaan).
Eergisteren ben ik naar het Tel-Aviv Museum of Modern Art gegaan, met nog iemand van het hostel. Interessant om de kunst te zien, voor even althans, herinnerde mij om toch wat vaker naar een museum in Nederland te gaan.
Verder heb ik zo’n beetje iedere avond gaan stappen. Het is niet zo cultureel op eerste gezicht, stappen & slapen & op strand liggen maar je proeft toch zo wat van de lokale cultuur – en om oude ruines en gebouwen geef ik nu ook weer niet zoveel.

Strand Tel-Aviv

Eilat alweer, duiken, terug

Tuesday, August 15th, 2006

Afgelopen donderdagavond kwam ik in Eila aan zoals in mijn vorige bericht stond. Ik was eerst van plan een dag te blijven. Veel reizen achter maakt dat je je vakantie ook minder kan waarderen. Uiteindelijk ben ik toch tot maandagochtend gebleven.
Op mijn kamer zat een Boaz, een Israeli een vrachtwagenchauffeur, hoewel hij ook ooit een informatica-opleiding had gedaan. Hij deed een duikcursus in Eilat.
Volgende dag nam hij ook nog een meisje mee van de duikschool, Taly, met wie we ‘s avonds uit zijn gegaan.
Zaterdag ben ik gaan duiken bij de ‘Dolphin’s reef’. Op die plek kun je m in met semi-wilde dolfijnen duiken. Na een korte introductie ging ik samen met een begeleider/instructeur duiken.
De dolfijnen zitten in een afgesloten gebied van de rode zee, via netten is het gebied afgesloten. Hoewel ze schijnbaar wel weg kunnen zwemmen, is er voor de dolfijnen weinig te vinden buiten. Ze worden dagelijks gevoerd, de dieren hebben weinig reden om weg te zwemmen.
Duiken tussen de zeezoogdieren was een aardige ervaring. De dolfijnen kwamen me ook een stuk intelligenter over dan mijn goudvissen. Sommige stukken zwommen de dolfijnen naast me. Enkele hadden baby’s (kalfjes (?) ), samen met de geluiden die ze ondermaken een mooie ervaring om te zien.
Volgende dag ben ik weer gaan duiken, op de “Coral reef”, waar de Boaz en Taly ook les hadden. Na een korte overweging heb ik besloten daar weer te duiken. Zo vreselijk duur is het niet, en coraal schijnt erg mooi te zijn. Het duiken was een goede besteding
achteraf.
In plaats van met een groep toeristen dook ik nu alleen met een duikinstructeur/begeleider. Via een oud legerjeepje reden we naar de plek waar je kon duiken toe.
Het onderwater leven ziet erg erg mooi uit. De koraal is erg mooi te zien als je in het water bent. Onder de koraal zitten vele kleurige tropische vissen. De vissen zijn vrij tam, en zwemmen vaak om je heen als je duikt.
De ‘finding-nemo’ visjes, clownvissen (of een soort die er op lijkt) ontwaarde ik ook toevallig, hoewel dat zeker niet de enige mooie vissen waren.
Vooral mooi is de grotten. Onder de grot, tussen de planten kun je een compleet ecosysteem vinden van vele vissen.
Foto’s heb ik helaas niet. Er werden wel foto’s gemaakt, maar van wat ik later hoorde had iemand per ongeluk alles gewist van de computer, voordat ze opgestuurd konden worden. Erg vind ik dat ook weer niet, het gaat vooral om de ervaring. Voor mooie beelden kan ik natuurdocumentaires kijken.
Vrijdag-, zaterdag- en zondagavond ben ik uitgegaan in Eilat. Er zijn vooral veel jongeren daar rond de 17/18, gekleed volgens de allerlaatste mode. Ook opmerkelijk is dat itt. Turkije, Alanya, waar ik vorig jaar was, de verhouding van geslachten gelijk is, macho’s hebben niet de overhand.
Mooi om te zien, al die mensen, maar erg verbonden voelde ik me met de strakke kapsels en designer kleding ook weer niet. In Eilat zijn ook enkele kroegen, waar we ‘s avonds naar toe gingen.
Maandagochtend ben ik naar Be’er Sheva gegaan. Ik had een buskaartje gekocht in het busstation. Het duurde nog even voordat de bus vertrok, zodat ik nog even naar het winkelcentrum kon gaan (voor postzegels). Toen ik terugkwam sprak iemand me van een service-taxi (gedeelde taxi) aan of ik mee gaan. Ik zei dat ik al een kaartje had, maar dat was geen probleem zei hij.
Nadat hij bezweerde dat ik geen extra geld hoefde te betalen stapte ik in. Enigzins nerveus was ik wel, of ik nu wel op de plek van bestemming aankwam en niet toch opeens extra moest betalen. Wat ik hoorde werd het wel vaker gedaan. Mijn kaartje kon omgeruild worden voor geld, zodat de chauffeur zijn geld kreeg.
Het taxibusje was een comfortabeler dan lijnbus en een stuk sneller.
In de bus zat ik nog te twijfelen of ik nog niet langer had moeten blijven, maar besloot voor mezelf dat ik wel lang genoeg in Eilat was geweest. Ik zat naast iemand die uit het noorden naar Eilat was gevlucht. Ze ging nu naar Tel-Aviv, het uitgaansleven in Eilat viel haar tegen. Hoewel ik mijn eigen keuze maak, vind ik het wel fijn om de mening van andere te horen.
Om iets van 5 uur kwam ik weer in Revivim, de kibbutz waar ik was aan. Er liggen hier nog spullen van mij. Bovendien wilde ik de plek nog wel zien voordat ik weer terug ging.
Er waren inmiddels nieuwe vrijwilligers, en veel eerdere vrijwilligers waren al vertrokken.

Ik wil nog naar de universiteit Be’er Sheva gaan. Iemand van de kibbutz was een gevorderde cursus hebreeuws begonnen. Ik wilde haar nog zien voordat ik terugga naar Nederland.

Mijn terugkomst is al snel. Maandag 21 augustus, om 17:35, vertrekt mijn vliegtuig van El-Al van Tel-Aviv! Het zal jammer zijn het land weer te verlaten en weer aan het normale leven te beginnen.